هشته شیشه نود و هفت

نشون به همین شب که یادم بماند چه کرده ام با خودم

در روز جاری هشته شیش نود و هفت قمارم را باختم

به گونه ای وارونگی یا تقارن زمانی و مکانی

و در اخر اینچنین تقدیر خورد تا در چنین شبی مجلس عروسیت بپا باشد و من غرق در انتخابهای خودخواسته به گذر این ملال آور هستی؛زندگی مشغول زمه خود گردم.

مگر عذاب از این بالاتر داریم که شرمنده خودت شوی.

زندگی تا اینجا شرمندتم.

جوانیم...

.

.

امضاء شرلوک.